اشتباهات مدیریتی که شما را شکست خواهد داد

شکست مدیر، بدترین نتیجه‌ای است که او در اثر اشتباهات یا ضعف مدیریتی خود با آن مواجه می‌شود. بر هم زدن آرامش کارکنان، عدم اعتماد و اطمینان به همکاران، عدم به‌کارگیری کارشناسان خبره، سرپوش نهادن بر حقایق، رفتارهای مستبدانه، عدم پایبندی به اهداف و برنامه‌ها، نادیده گرفتن قوانین و مقررات و وجدان اخلاقی از جمله عواملی هستند که باعث شکست مدیران می‌شود. در این مقاله سعی شده تا عوامل شکست و تباهی یک مدیر را به پنج گروه دسته‌بندی کنیم.

1- نادیده گرفتن دانش و تجربه

 مدیری که اهلیت، صلاحیت و کفایت لازم را نداشته باشد و انتصاب وی براساس تخصص(علمی و فنی)، تجربه و تعهد نباشد، عملکرد موفقی نخواهد داشت. دانش و تجربه موجب بالندگی و رشد و شکوفایی می‌شود. فردوسی، فیلسوف و شاعر قرن چهارم هجری قمری در شعر خود سروده است: توانا بود هرکه دانا بود. یعنی توانایی هر فرد در دانایی اوست. فرانسیس بیکن فیلسوف قرن شانزدهم میلادی(قرن دهم هجری قمری) در کتاب خود می‌نویسد: علم و دانش، انسان را به قدرت و توانایی می‌رساند. مدیری که برای تکمیل دانش و تجربه خود از افراد خبره و متخصص استفاده می‌کند و از معلومات، تجربیات و اندوخته دیگران بهره‌مند می‌شود، بهتر می‌تواند بر مسائل و مشکلات فائق آید و به اهداف و برنامه‌های خود دست یابد. برعکس، مدیری که از معلومات و تجربیات دیگران استفاده نمی‌کند یا دانش و اطلاعات وی متناسب با تغییرات روز دنیا، بازآفرینی و به‌روزرسانی نشده باشد، سرانجام با شکست مواجه می‌شود، زیرا با اطلاعات ناکافی یا غلط نمی‌تواند تحلیل درستی از وضعیت موجود و پیش‌بینی معقول از موقعیت آینده داشته باشد.

2- گستردگی و تنوع زیاد فعالیت

چنانچه حجم فعالیت و گستردگی کار مدیر زیاد، پیچیده و پرمخاطره باشد، زمینه‌های شکست مدیر را فراهم می‌سازد. بر این اساس است که در قانون تجارت، در انتصاب مدیرعامل از عبارت «اقلا يك نفر» استفاده شده است و به هيات‌مديره اجازه می‌دهد تا برای یک شرکت، چند مدیرعامل را منصوب کند. به عبارت دیگر، زمانی که حجم فعالیت زیاد و روابط بین اجزا پیچیده و سخت می‌شود، هیات مديره می‌تواند بیش از یک مدیرعامل را منصوب کند. اگرچه در ایران، اداره امور و نظارت بر شرکت، با بیش از یک مدیرعامل مرسوم نیست و سازوکارهای لازم آن، هنوز فراهم نشده است. اما در برخی از شرکت‌های بزرگ درکشورهایی مانند آلمان، فرانسه و آمریکا، هیات‌مديره به جای، یک مدیرعامل، چند مدیرعامل را منصوب می‌کنند تا با استفاده از تکنیک مدیریت گروهی و تفکیک وظایف، بر امور نظارت و کنترل دقیق و موثر داشته باشند.

3- خروج از حدود اختیارات

 مدیر در حدود اختياراتي كه مقام مافوق به او تفويض می‌کند، از اختیار و حق امضا برخوردار است و در جایى كه، امضای اسناد تعهدآور باید از طریق دو یا چند نفر صورت گیرد، چنانچه، به تنهایى از سوی یک نفر انجام شود، امضا و عمل حقوقى وی نافذ و موثر نیست و خروج از حدود اختیارات تلقی می‌‌شود. حدود اختیارات قانونی مدیرعامل را موضوع و اساسنامه شرکت، مصوبات هیات‌مدیره و مجمع عمومی تعیین می‌کند و چنانچه، مدیرعامل خارج از موضوع و اساسنامه شرکت یا خارج از حدود اختیارات تفویضی، قراردادی با اشخاص ثالث منعقد کند و از این حیث، ضرری به غیر وارد شـود، شخص مدیرعامل در برابر قرارداد مذکور مسوول بوده و كليه اعمال و اقدامات مديران و مديرعامل در مقابل اشخاص ثالث در هر صورت نافذ و معتبر است و نمي توان به‌دلیل عدم اجراي تشريفات قانونی یا با خدشه وارد کردن بر انتخاب مدیرعامل، اعمال و اقدامات یا قراردادی که وی با اشخاص ثالث منعقد کرده است را غيرمعتبر یا غیرنافذ دانست. بنابراین، هر مدیر باید درحدود اختیارات و شرح وظایف سازمانی خود و در قلمرو قوانین و مقررات اقدام کند و در غیر این صورت، در مسیر شکست قدم برخواهد داشت.

4- دور شدن از اخلاقیات

 سقراط عقیده دارد، هر فردی که وظایف خود را نسبت به دیگران بهتر انجام دهد، اخلاقی رفتار کرده است. ارسطو نیز معتقد است، هر فعالیتی که انسان را به سعادت و خیر برساند، رفتار اخلاقی است و افلاطون نیز رفتار اخلاقی را نتیجه دانایی می‌داند که این رفتار، انسان را به سعادت می‌رساند. بنابراین، از دید فیلسوفان، مدیری که رفتار خوب و شایسته انجام می‌دهد، عمل وی اخلاقی است و مدیری که رفتار بد و ناشایسته انجام می‌دهد، رفتار وی غیراخلاقی است و این رفتار، او را از سعادت دور می‌سازد. به‌طور مثال: چنانچه، مديران شركت بدون اجازه هیات مديره در معاملات شركت به‌طور مستقيم يا غيرمستقيم طرف معامله واقع يا سهيم شوند، رفتاری غیرقانونی و غیراخلاقی مرتکب شده‌اند. در چنین شرایطی، مدیران ذی‌نفع باید از هیات مديره اجازه این مداخله را اخذ کنند و بازرس شركت نیز مكلف است، بلافاصله مراتب را به مجمع عمومي عادي گزارش کند تا مديران ذی نفع در معامله، در جلسه هیات‌مديره و مجمع عمومي عادي، هنگام اخذ تصميم نسبت به معامله مذكور، حق رای نداشته باشند. چنانچه، مداخله در معاملات از سوی هیات مديره تصويب شود، ولی توسط مجمع عمومی عادي تصويب نشود، معامله در مقابل اشخاص ثالث معتبر و باقی است و در صورت ورود خسارت به شركت، هیات مديره يا مديران ذي‌نفع در معامله، متضامنا، مسوول جبران خسارت وارده به شركت هستند، ولی چنانچه، معامله یادشده از سوی هیات مديره و مجمع عمومی عادي (هر دو) تصويب نشود، معامله قابل ابطال است. چنانچه مدیر به جای آنکه، به عنوان نماینده یا وکیل شرکت برای منافع سهامداران تلاش کند، با سوءاستفاده از مقام و موقعیت خود یا با فرصت جدید به‌دست آمده، در جهت نفع شخصی راسا با شرکت طرف معامله و قرارداد شود، این عمل وی، غیرقانونی و غیراخلاقی است.

5- خودشیفتگی

مدیر خودشیفته خود را عاقل تر، باهوشتر و توانمندتر از دیگران تصور می‌کند و از آنجاکه مدیر خودشیفته نظر خود را حجت می‌داند و به راه‌حل‌ها و نظرات دیگران توجهی ندارد، بنابراین در جست‌وجوی افراد تملق گو و مطیع است تا بتواند هر آنچه را که از نظر او درست است را در شرکت جاری کند. هدف مدیر خودشیفته در درجه اول، حل مسائل و مشکلات شرکت نیست، بلکه به دنبال نفع شخصی خود به هر قیمتی است و در این میان فرقی نمی‌کند که چه مقدار خسارت به سایرین و شرکت وارد می‌سازد. ماهیت خودشیفتگی سبب می‌شود تا نتواند از اشتباهات خود پند بگیرد، زیرا اشتباهات و خطاها را نمی‌بیند. در چنین شرایطی، در کوتاه‌مدت اختلاف بین کارکنان را زیاد می‌کند و در میان‌مدت گزارش‌های خلاف واقع یا غیرکارشناسی موجب شکست و تباهی مدیر می‌شود و در بلندمدت به شرکت آسیب می‌رساند.

 

اشتراک گذاری در:
پنج شنبه 2/10/1395 10:28 در تفاوت مدیریت و رهبری
بازگشت به مطالب عمومی
مهرداد بورچی (202)
ارسال دیدگاه
نام:  
ایمیل:  (ایمیل شما منتشر نخواهد شد)
دیدگاه شما:
دیدگاه ها
دیدگاهی ثبت نشده است